پرولتاریا

پرولتاریا نه زخمی ست براندام زخمی زمین

نه جنازه ای ست زیر سُم سرمایه

و نه برده ای ست سیاه تر از آفریقا

بمبی ست در قلب بازار

مملو از امید است و

عاشق ابدی آینده

آینده ای سرشار از عشق و زیبایی

که روشن تر از خورشید و زیباتر از بهار

نه دشنه ای ست برگلو، نه دهن بندی بر دهان

همچون پروانه ای در پرواز

و عسل سازانی بر گلبرگ های بهاری

پرشور است و شورایی

و چکامه ی بی بدیل رهایی

انفجار شور است و شعور

شوراش برای کندن از روزمرگی

و شعوراش سازمان کار است،

برای رهایی ابدی انسان

انقلاب اش جلوه ی آگاهی طبقاتی ست

و خانه تکانی زمین است

برای جشن آشتی

آشتی انسان و طبیعت

از دهن بند متنفر است

چه با دستان سرمایه باشد

چه به دستان خود

دگماتیزم اش ننگ است

و حذف مکانیکی اش عدول از اصول

روزی برپا خواهد خاست

و روی زمین را خواهد شست

از هرچه زشتی و پلشتی

کار برده گی همراه تمامی جلوه های منحط طبقاتی

به موزه انقلاب تحویل خواهد شد

آنگاه انسان به بلوغ چهره خواهد گشود

و فعالیت آزاداش به رغبت شروع خواهد شد

انسان چون فرزند ی خلف

چهره زخمی زمین را به نوازش

درمان خواهد کرد و

دیگر بیگانه نخواهد بود،

نه با کارش، نه با هم نوع اش

و نه با طبیعت اش

طبیعتی که به بازوهای

فرسنگی انسان تبدیل خواهد شد

و تا سرحد امکان یاری اش خواهد داد

مهربان و یاروار

بهاری ابدی با خورشیدی بیدریغ

فراخواهد رسید

و زمین از خوشبختی سرازپا نخواهد شناخت

وآنگاه تولید نعم مادی پایان ناپذیر

و ثروت دستان بارور

این زیباترین شعار پرولتاریا را

که برازنده ی بلوغ انسانی ست

متحقق خواهد ساخت:

"هرکسی به اندازه توانش کار

و به اندازه ی نیازش از ثروت اجتماعی

بهره مند خواهد شد"

این است رسالت سترگی که تاریخ

برعهده ی پرولتاریا گذاشته است

فرهنگ های متنوع چون گلهای رنگارنگ

بوستان زمین را تشکیل خواهند داد

تحقیر و تبختر به سختی تقبیه و ازمیان خواهد رفت

آزادی بطور پایان ناپذیر

از دل پاسخ درست به ضرورت خواهد زائید

و انسان پیوسته پرستار رهایی باقی خواهد ماند

دور نیست آن فرخنده روزی که

چاه های سیاه نفت غاصبان خود را

در اعماق خود غرق سازند

بدون هرگونه نجات غریقی

*****

هلند- آلفن – یامچی

2005-11 – 23

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بازگشت